Toomas Hendrik Ilves

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Toomas Hendrik Ilves
Msc 2007-Saturday, 14.00 - 16.00 Uhr-Zwez001 Ilves.jpg
Data i miejsce urodzenia 25 grudnia 1953
Sztokholm
Prezydent Estonii
Okres urzędowania od 9 października 2006
Przynależność polityczna Partia Socjaldemokratyczna
Poprzednik Arnold Rüütel
Odznaczenia
Wielki Krzyż ze Złotą Kollaną Orderu Witolda Wielkiego (Litwa)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Toomas Hendrik Ilves (ur. 26 grudnia 1953 w Sztokholmie) – estoński polityk, dyplomata, przewodniczący Partii Socjaldemokratycznej w latach 2001–2002, prezydent Estonii od 9 października 2006.

[edytuj] Życiorys

Urodził się w Szwecji w rodzinie uchodźców z zajętej przez Związek Radziecki Estonii. Ukończył studia z zakresu psychologii na Columbia University i University of Pennsylvania.

W latach 80. pracował jako dziennikarz w Radiu Wolna Europa. Po odzyskaniu przez Estonię niepodległości był ambasadorem w USA, Kanadzie i Meksyku. W latach 1996–1998 po raz pierwszy sprawował urząd ministra spraw zagranicznych. W 1998 wstąpił do partii agrarnej, przekształconej w Partię Ludową, przy udziale której powstał blok wyborczy "Umiarkowani" i następnie Estońska Partia Umiarkowanych. W wyborach w 1999 Toomas Hendrik Ilves uzyskał mandat do Riigikogu, wkrótce ponownie stanął na czele ministerstwa spraw zagranicznych w koalicyjnym rządzie Marta Laara. Funkcję tę pełnił do 2002, powracając do pracy w Zgromadzeniu Państwowym. Rok wcześniej został przewodniczącym swojego ugrupowania (od 2003 działającego pod nazwą Partia Socjaldemokratyczna), ustąpił już w 2002 po porażce w wyborach samorządowych.

W 2003 został obserwatorem w Parlamencie Europejskim. W pierwszych estońskich wyborach uzyskał mandat eurodeputowanego. Do 2006 zasiadał w grupie Partii Europejskich Socjalistów, był wiceprzewodniczącym Komisji Spraw Zagranicznych[1].

23 września 2006 został wybrany na prezydenta Estonii z poparciem socjaldemokratów, Partii Reform i konserwatystów. W kolegium elektorskim, zwołanym po nieudanych głosowaniach w parlamencie, otrzymał 174 głosy, pokonując urzędującego Prezydenta Arnolda Rüütela (162 głosy)[2].

Przypisy

[edytuj] Źródła

Źródło „Toomas_Hendrik_Ilves
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla edytorów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach
yerbamate modne torebki Spis SEO wirtualne biuro wrocław Depresja tani hosting www